About Mieke

Posts by Mieke:

Van inspiratie naar bezieling

Wat inspireert mij? Dat is de vraag die bleef hangen na het lezen van een blog van een “inspirerende” collega. Er is zoveel wat mij inspireert.  Een bepaalde combinatie van woorden bijvoorbeeld.  Die maken dat details goed beschreven worden in een verhaal waardoor je zo in een situatie kunt inleven en je zintuigen (bijna) meedoen. Of woorden in een pakkende  quote die een kern van iets compleet beschrijven.  Laatst kon ik er zelf een formuleren:  “Het verlangen om gezien en gekend te worden hoef je niet los te laten, de verwachting om het te krijgen wel”.  Of een zin uit het boekje van Rene Gude  met de titel “Zinvolle volzinnen”.  Alleen de titel al, best inspirerend, als je er even over nadenkt.

Maar ook stille momenten, zonder woorden zijn inspirerend. Als ik zie hoe mijn dochter van 5 eindeloos in haar spel op kan gaan en in een creatieve bui van alles creëert op haar manier. Van babyhangmatten met sjaals door de kamer tot geknutselde boekjes met lieve boodschappen en kleurige toestanden erop.  Of mijn man die gewoon naast me op de bank komt zitten als ik chagrijnig en knorrig ben, hoe liefdevol is dat. Muziek, natuur en kunst mij ook enorm inspireren. Dan gaat het over de schoonheid van iets wat mij van binnen raakt en wat energie en passie geeft.

Schoonheid zien

Inspireren heeft bij mij denk ik te maken met creëren. Niet zozeer het creëren van iets tastbaars, nee, meer met het creëren van een moment, een contact en een harts-gesteldheid. En dat moment levert een gevoel van zingeving en leven op. Het creëren doe ik niet bewust en actief, het gebeurt en het overkomt me als het ware. Het erbij stilstaan en aandachtig op me in laten werken en het zien, daarin doe ik wel iets bewusts. Als je geïnspireerd wil worden vraagt het dus iets van je, je moet eerst iets tot je door laten dringen of herkauwen.  Ik neem er bewust de tijd voor om bijvoorbeeld muziek tot mijn ziel en mijn wezen door te laten dringen. In de van Dale wordt inspiratie vertaalt met het woord bezieling.  Dat vind ik pas een inspirerend woord. Het geeft weer wat mijn ultieme inspiratie is, waar ik op gericht wil zijn en wat ik nodig heb: bezieling ervaren en bezieling met iets hebben.  Dat maakt mijn (het) leven zinvol en dat geeft passie!

Link naar de betreffende blog: (http://www.kempler-instituut.nl/blog/hoe-word-jij-een-inspiratiebron)

Geven, vragen en ontvangen

Mijn vorige blog eindigde ik met ‘wees jezelf, want dat is mooi’. Dat is een mooi uitgangspunt, maar hoe doe je dat nou? En hoe doe je dat als het gaat om hele kwetsbare dingen van jezelf?

steen jezelf zijn 2

Zorgen, vragen, gevoelens, schaamte, angsten en moeiten zijn zaken die je niet zomaar aan iedereen laat zien. Omdat je een risico loopt, het risico om niet gekend en niet gezien te worden hierin. Toch heb ik onlangs ervaren hoe krachtig het is om wel iets kwetsbaars te laten zien aan mensen om mij heen. Het ging om hulp en steun vragen. Mijn eerste neiging was om alles zelf regelen en zelfstandig te zijn. En dan vooral om niet afhankelijk te hoeven zijn van een ander en bij iemand in het krijt komen te staan. Toen ik dan na een interne worsteling, toch een hulpvraag stelde, kwam er zóveel reactie en hulp. Daarmee kwam ik bijna in een volgende worsteling: hoe moet ik dit ontvangen? Met blijheid en dankbaarheid, dat zeker. Maar ook een soort onwerkelijkheid, verlegenheid en schroom. Gunnen mensen mij dit echt? Nou, ja dus en ik geniet er van.

Het belangrijkste wat ik er van heb geleerd, is dat het concreet uiten van een behoefte ertoe kan leiden dat je dan echt kunt gaan ontvangen waar je naar verlangt. Bij het ouder worden moeten we leren om datgene wat we willen met woorden te krijgen. Ik merk en zie, ook door eigen ervaring, dat het lastig is om netjes en gepast met woorden datgene te vragen wat we nodig hebben. We denken dat we het moeten pakken zonder vragen of dat de ander het maar moet raden wat we nodig hebben. Of we denken voor de ander en willen niet bij de ander in krijt staan.  Wat ik geleerd heb is dat ik vrij mag zijn met vragen. De ander is vrij met geven. En alleen al in het ontvangen en creëren van deze wederzijdse vrijheid ligt een oprechte en mooie verbinding tussen mensen. Het is de vrijheid geven aan en ontvangen van elkaar, om jezelf te mogen zijn, om ja of nee te kunnen zeggen.  Deze ervaring maakt me heel rijk! Ik zou zeggen probeer het ook eens!

Gewoon zoals het is

Op een onverwacht moment, als je de kozijnen aan lakken bent, komt er dan zo’n naar en verdrietig telefoontje, een overlijdensbericht. Dergelijke telefoontjes heb ik nu een aantal keren gekregen in mijn leven, het zijn hele onwerkelijke gesprekken die nog lang “nagonzen” in mijn hoofd. En ook de periode daarna is vol ontkenning, het kan toch niet waar zijn dat ze er niet meer is. Toch heb ik deze keer daarbij iets anders ervaren. Ik ben nog zoekend hoe dit precies te noemen en ik vermoed dat het er mee te maken heeft dat ik “iets ouder” aan het worden ben en de dood meer bij het leven kan plaatsen. Tegelijkertijd schokt deze bevinding me, ik bedoel, dit leven van deze mooie vrouw was niet af en het was een plotseling einde, dit kan toch niet waar zijn? En het kan toch ook niet waar zijn dat ik daar zo snel al iets van kan aanvaarden? Misschien heeft het ook wel te maken met de alledaagsheid waarmee mijn kinderen afgelopen tijd zijn omgegaan met dit sterfgeval. Het ene moment maakten ze ruzie over wiens kaarsje mocht branden en wie het kaarsje uit mocht blazen, het andere moment was het spelen op de computer weer belangrijk en stond het kaarsje ongezien te zijn. Grapjes werden er  gemaakt, maar ook gesprekken er  over en opmerkingen als “oh ja  ik heb ook wel eens dat mijn ogen ‘s ochtends niet open willen, dan doe ik gewoon even zo” en pardoes  drukt mijn dochter haar oogleden omhoog.  Lachen en huilen kunnen er allebei zijn en ik leer daarvan. Bij mij mogen het leven en de dood er beide toch ook iets meer zijn.

Voor Jen

Alleen overheerst nog vooral het verdriet en het gemis en daarom deze blog, toegewijd aan haar. Ook dat is iets wat ik van mijn kinderen leer, gewoon vertellen wat er is, zonder je zorgen te maken of het nu gepast is of niet. Zelfs nu ik dit zo opschrijf denkt er iets in mij, “ja, maar je moet ze toch bepaalde normen leren, want sommige dingen kunnen ze toch niet zomaar zeggen hoor” en “moet je nu hier een stukje over schrijven wat iedereen kan lezen en zelfs een plaatje erbij zetten?”.

Gelukkig hoor ik daarnaast het stemmetje van deze geliefde mooie vrouw, “wees jezelf want dat is mooi, doe maar en geniet”, daar was ze zelf zo in gegroeid. Ik ga met haar in mijn hart daarin verder groeien. Het gemis wordt er niet minder door, maar het geeft wel een beetje moed om zonder haar verder te gaan, wetende dat dit ook haar proces was.

 

Leven met God, jezelf en de ander

Leven met God, jezelf en de ander betekent voor mij  God liefhebben, jezelf liefhebben en van daaruit ook de ander liefhebben. Binnen de christelijke cultuur is jezelf liefhebben niet een makkelijke opgave omdat we ook doordrongen worden met de boodschap van naastenliefde. Toch geloof ik dat als je jezelf op een gezonde manier liefhebt dit ook vruchten heeft voor je naaste. Jezelf gezond liefhebben vanuit het geliefd zijn door God en dit ook laten overvloeien naar je naaste is uiteindelijk wat Gods bedoeling is.  Het volgende gedicht van Charlie Chaplin illustreert gezonde zelfliefde heel treffend.

Op de dag dat hij zeventig jaar werd, schreef hij deze prachtige tekst. Terugkijkend op zijn leven ontdekte hij dat liefde voor jezelf alles in een ander perspectief zet en het leven mooier en lichter maakt.

Self-care is an act of self-love

Self-care is an act of self-love

Toen ik van mezelf begon te houden,
zag ik in dat mijn onrust en emotioneel lijden signalen zijn,
dat ik niet leef in harmonie met mezelf.
Nu weet ik: dat is authenticiteit.

Toen ik van mezelf begon te houden,
begreep ik dat ik altijd op het juiste moment op de juiste plek ben
en dat alles gebeurt op precies het juiste moment
ik kan dus rustig zijn
Nu weet ik: dat is zelfvertrouwen

Toen ik van mezelf begon te houden,
verlangde ik niet langer naar een ander leven
en zag ik dat alles in de wereld om me heen
een uitnodiging is om me te ontwikkelen
Nu weet ik: dat is groei

Toen ik van mezelf begon te houden,
stopte ik om elke minuut te vullen en
plannen voor de toekomst te maken
nu doe ik alleen dat waar ik blij van word
waar ik van houd en wat mijn hart laat zingen
op mijn eigen manier en in mijn eigen tempo
Nu weet ik: dat is eenvoud

Toen ik van mezelf begon te houden,
heb ik me bevrijd van alles wat niet goed voor me was:
voeding, mensen, spullen, situaties
en alles wat aan me trok, wat me weg leidde van mezelf
Eerst noemde ik het ‘gezond egoïsme’
nu weet ik: dat is liefde voor jezelf

Sprongetjes in mijn hart

Dit is het eerste blog bericht op mijn website, leuk en bedankt dat je de moeite neemt om wat meer te lezen! Op mijn website staat een en ander over mij geschreven, wie ik ben en vooral wat ik doe. Een van de dingen die ik ook graag doe is  lezen, schrijven en filosoferen. Ik schrijf graag op wat mij raakt en waar ik mee bezig ben.  Ik markeer in boeken langs de kantlijnen waar ik enthousiast over ben of waar ik vraagtekens bij heb. Of ik beschrijf gebeurtenissen en gevoelens in een dagboek. Ik lees veel verschillende boeken van filosofie magazine tot romans en gedichten. En ik denk na over het leven en hoe wij als mensen ons tot elkaar en tot het leven verhouden. Of zouden moeten verhouden. Uiteindelijk laat dit meer zien van wie ik ben, naast wat ik doe.

Afgelopen jaren schreef ik vooral met pen, papier en een paar boeken, eerlijk gezegd doe ik dat nog steeds het liefst. Niets fijner dan de vrijheid die ik heb met een pen en een stuk papier, lekker vrijuit krabbelen. Maar voor deze gelegenheid ook op een blog. 

En bovenal voor het grotere publiek wat ik met een blog kan bereiken. Want dat is misschien wel het mooiste wat ik kan doen, delen van datgene waar mijn hart een sprongetje van maakt.

Ik hoop dat jullie meegenieten en dat mijn blogberichten heel misschien jouw hart ook eens laten springen!